Beste site
bezoeker.
Enkele weken
geleden nog maar bevonden mijn vrouw en
ik ons in een door Pieter Nijdam
georganiseerde Suriname trip voor ex
TRISSERS. Voor mij was de aankomst op
Zanderij en de allereerste indrukken een
gevoel dat ik het best kan uitdrukken
als: "Ha ik ben weer thuis". Zelfs mijn
vrouw, die mij er van overtuigen moest
dat ik deze sentimental journey absoluut
nog eens maken moest (voor het te laat
was) was verrukt enthousiast en
verklaarde mij ter plekke voor gek dat
dit vijfenveertig jaar had moeten duren.
Onder de
zeer deskundige leiding van Pieter en
zijn collega's van Sun&Forest hebben we
de meeste bekende plaatsen bezocht.
Plaatsen waar we vroeger hard moesten
werken, veel moesten zweten en waar het
gebruik van een warme maaltijd eerder
geluk dan regel was.
Zo ook
bezochten we per korjaal het drpje Jaw
Jaw gelegen aan de oever van de Boven
Suriname.
Haal dat
beeld even terug: Als je de laatste
bocht in de Suriname rivier door bent
zie je aan de rechter oever een hoger
gelegen dorp. Je ziet hutten in de
schaduw van palm -en andere bomen en
rook van vuurtjes kringelt omhoog. Het
water van de rivier, zo'n drie meter
lager dan het dorp, vormt ter plaatse
een aardige soela, waar in het rustige
gedeelte tientallen kinderen
rondspetteren en pret hebben. In het
ondiepe water staat een oude vrouw,
slechts gekleed in een lendendoek,op een
rotsblok de was te doen terwijl enkele
opgroeiende meisjes onverstoord kleine
visjes vangen voor het avond eten.
Bij het
aanleggen en leeghalen van de korjaal
krijgen we hulp en de ontvangst door de
dorpelingen is van een natuurlijke
spontaniteit. Ze lachen naar ons en
geven ons de indruk dat we te lang zijn
weggeweest.
Als de groep
voor de slaapplaatsen is geïnstalleerd
en het heerlijke avond eten in de
gemeenschappelijke hut is gedaan worden
we door de vrouwen van het dorp onthaald
op traditionele dans en zang, tot ze
worden afgelost door jonge mannen die
met ritmische trommels ons nog koude
bloed stevig opwarmen. Aangelokt door de
muziek verschijnen andere jongelui in de
hut en dansen mee. Het gegiechel van de
meiden en het stoere gedrag van de
jongens is voor ons zeer stimulerend;
ook wij gaan dansen.
|
|
De volgende dag
bekijken we het dorp. Alles is nog net zo
als vroeger. De mannen leggen kostgrondjes
aan en de vrouwen onderhouden, planten en
oogsten. Ook werd in het dorp de Pater
Voorbraak basis school bezocht. Dat was
echter een teleurstelling; aan alles is
gebrek, geen ramen of deuren, geen stroom of
water, de toiletten onbruikbaar en het
meubilair is nodig aan vervanging toe. Ook
aan de meest voor de hand liggende
leermiddelen ontbreekt alles: geen
bordkrijt, potloden, schriften, boeken of
zelfs maar een simpele computer. Spontaan
ontstaat binnen de groep de wens om hier
iets aan te doen. Wij zullen een stichting
oprichten met als doel de kinderen van Jaw
Jaw te voorzien van de meest noodzakelijke
artikelen zodat ze tenminste nog enige vorm
van onderwijs kunnen gaan genieten. Een
gesprek met het schoolhoofd volgt. Hij is
terughoudend enthousiast. Hij geeft aan dat
dit soort initiatieven eerder waren onstaan
bij andere groepen toeristen maar dat 'tot
nu toe' niets veranderde aan de situatie.
Hij heeft opnieuw vertrouwen in ons en zal,
zodra we terug zijn in Nederland ons een
lijst sturen met de meest belangrijke
wensen. Wij zeggen hem dat toe. |
|
 |
| Terug in
Nederland beginnen we ons te oriënteren en
ontdekken dat het niet zo snel gaat als we
gewenst hadden en dan: |
| JAW JAW
STAAT 2 METER ONDER WATER. U weet er
inmiddels alles van. We willen helpen maar
we hebben nog geen bankrekening nummer. U
kunt nog niet storten. |
| Wat
nu.................... Wij vragen u: Spaar
uw euro's nog even en stort ze op de
rekening zodra u deze verneemt op deze site.
Wij zullen zorgen dat niet het geld maar de
meest gewenste goederen ter plaatse zullen
komen, die wij zelf in Suriname zullen
kopen. Laten we ondanks alle ellende
zakelijk blijven en er op het juiste moment
voor zorgen dat de kinderen van de Pater
Voorbraak school weer onderwijs kunnen
genieten en hun zorgen kunnen vergeten in
het heldere water van de Suriname rivier. |
| |
| Namens de
stichting: "Nijdam-Jepi-Pater Voorbraak
school" bij voorbaat dank: |
| Pieter
Nijdam, voorzitter. Jos Offers,
penningmeester. Wim van Lieshout,
secretaris. |
| De
secretaris: Wim van Lieshout (Ostcie. 62/65) |
|
wajvanlieshout@chello.nl |
|